Maar liefst 15 Belgische projecten dingen mee naar de prestigieuze Mies van der Rohe Awards, de prijs van de Europese Unie voor hedendaagse architectuur die volgend jaar wordt uitgereikt. In totaal zijn er uit 40 landen 410 nominaties, dus de Belgische hoeveelheid is hoog. Daarmee wordt onderstreept dat er de afgelopen tien jaar in België een enorme kracht aan initiatieven is losgebarsten op bouwkundig niveau.
De meeste kansen op een prijs liggen in Brussel waar vijf nominaties genoemd zijn, met nog eens vijf buiten de stad, maar wel op naam van Brusselse architecten.
Slagvaardigheid
Het houdt zeker verband met de slagvaardigheid van Ans Persoons, de Brusselse staatssecretaris voor Stedenbouw, die in haar commentaar stelt: “We zetten in op sterke ontwerpen voor herbestemmingen van gebouwen met hergebruik van materialen en voor aangename straten en pleinen voor mensen. Een internationale erkenning als deze versterkt onze visie als stad die architectuur niet als luxe ziet, maar als een middel om een betere stad op maat van mensen te creëren.”
Belgische architectuur staat in hoog aanzien
Erkenning
Het past in de recente erkenning van het ZIN-gebouw in de Brusselse Noordwijk als ‘World’s Best Tall Building 2025’. Dat ook nu weer op de lijst staat voor de EUmiesawards. De mix van woonprojecten zoals Usquare tot culturele experimenten zoals The Grand Opening, toont de veelzijdigheid van de Brusselse architectuur. Het is geen eendimensionale ontwikkeling, maar een stedelijke scène die verschillende functies, programma’s en schalen omarmt.
Bewustzijn
Ans Persoons ziet het als een grote stimulans ook voor andere steden: “Architectuur draagt bij aan de stedelijke identiteit, de aantrekkingskracht voor creatieve talenten, investeerders en inwoners..Het onderstreept dat goed ontworpen gebouwen niet alleen esthetisch waardevol zijn, maar ook bijdragen aan leefbaarheid, sociale samenhang en toekomstbestendige steden.”
Veel nieuwe projecten
Intussen groeit in België het aantal projecten en renovaties met herbestemming. Na jaren van wachten, zoals bij de restauratie van het Paleis van Justitie in Brussel, lijkt er sprake van een nieuw bewustzijn. Daarmee hoeven monumenten niet langer decennia in de steigers te staan.