Na een forse brand in september 2025 bij strandpaviljoen Club Zand in Castricum werd besloten dat dit de extra aanzet was om een al lang gekoesterde wens voor verbouwing door te zetten. De opdrachtgevers Joost Lute en Bart Zijlstra hadden bij dit alles vooral voor ogen dat het nieuw gebouwde deel moest lijken alsof het er al jaren stond.
Tekst: Matthijs Pronker Fotografie: Harry Donker en Dennis Velzenboer
Raamwerk
Bint Architecten vulde het raamwerk van hun wensen in en Kees Zoon zorgde voor de creatieve aanpak om de beleving uniek te maken. In het strandpaviljoen werden alle creatieve rondingen afgepleisterd met een mortel op basis van leem, geleverd door Oskam. Voor de toiletgroep was de wens om het een Balinese uitstraling te geven, niet te strak met een exotische textuur. Het resultaat blijkt heel inspirerend voor zowel de gasten als de werknemers zelf.
Vergunning
Het basisplan begon bij Evert Pronk en Michel van den Bogaard van architectenbureau Bint. Zij zijn gespecialiseerd in strandtenten en paviljoens en zagen na hun betrokkenheid bij Strand Deining een uitdagende klus in het nabijgelegen Club Zand om mee te mogen denken. Evert vertelt vanuit het kantoor in Den Haag het verloop van een verbouwing die in korte tijd is gerealiseerd, zodat afgelopen zomer de zaak draaide als nooit tevoren. De vergunning is permanent, maar de wijze van bouwen bleef toch authentiek namelijk in hout, glas en stucwerk.
Duurzame tak
Evert: “Michel en ik zijn echte strandjongens en de opbouw van een zogeheten strandtent is gebaseerd op demonteren. Naar voorbeeld van een grote bouwkeet dus paaltje, schotje, raampje, bovenschotje. Het is de meest duurzame tak uit de hele bouw, dus al circulair voordat het woord bestond. Het zit ook in het DNA van de ondernemers. Ze willen altijd van alles veranderen, zeker tijdens renovaties. Ze zijn dat gewend en wij dus ook. Gezien de nieuwbouw met permanente vergunning moesten er palen van 5 meter lengte geslagen worden, maar de constructie bleef zo demontabel mogelijk dus geen steen. Dit is conform de eis van Rijkswaterstaat waarbij een paviljoen uit elkaar moet kunnen als het water stijgt.”
Van de circa 300 paviljoens weet iedereen ongeveer wat er bij de anderen speelt en kun je bijna spreken van een eigen hechte kring
Hechte kring
“Van de circa 300 paviljoens weet iedereen ongeveer wat er bij de anderen speelt en kun je bijna spreken van een eigen hechte kring. Bint Architecten zit daar vanaf 2009 in en heeft al aardig wat verbouwingen gedaan. Club Zand was daarbij een uitzonderlijke, niet alleen vanwege de esthetische wensen, maar ook omdat zeker de helft in eigen beheer is uitgevoerd. De eigenaren werkten onvermoeibaar mee en hun personeel verruilde de keuken voor de werkplaats. Die keuken was overigens na de brand nog redelijk intact, dus hoefde nauwelijks gerenoveerd. De schade zat vooral aan de zuidzijde met multifunctionele ruimten voor feesten en ontvangsten.”
Voorkeuren
De architecten drongen niets op, want zo weet Evert: “Ik hoef daar niet dagelijks te werken maar het personeel wel. Daarom ga je mee in de voorkeuren van de opdrachtgevers. Die wilden het absoluut niet te strak en dat is overal doorgevoerd. Van de glad gezaagde balken werden na levering allemaal stukjes uitgehakt zodat het oud leek. Dat was het idee van Jack Zoon tuincreaties. We stonden daar allemaal perplex naar te kijken!”
Op Stucanet kon de leemmortel zo natuurlijk mogelijk worden aangebracht
Leemmortel
De sfeer van ontspanning zie je terug komen in het ecologische pleisterwerk. Veel van de praktische uitvoering gebeurde in eigen beheer, zo weet Evert: “Op Stucanet kon de leemmortel zo natuurlijk mogelijk worden aangebracht. Daarmee wordt het bij voorbaat onregelmatig met allemaal geintjes die wij als architect niet hebben bedacht, maar waar de vrije hand en het plezier van de makers is te zien. Zoals ronde toogjes boven de deuren van het toilet waardoor alles smaller wordt, maar wel intiemer. Heel kunstig zijn flessen in de muur opgenomen, waar licht doorheen speelt. De gasten waarderen dat soort zaken en daar gaat het om. Je brengt je kostbare vrije tijd op een plek waar je je even helemaal ergens anders voelt. Dat is gelukt.”
Bindmiddel
De vloerafwerking bestaat uit grote bamboe matten die onder invloed van zand en water op den duur slijtage mogen vertonen. Het stucwerk blijkt volgens de architect letterlijk het bindmiddel.
“Daarmee blijft alles hecht aaneen met naast rondingen en nisjes ook een staaltje van vakmanschap aan de gevel. Tussen de entree en de hoofdzaal zijn de patronen van de houten singels overgenomen door de stukadoor. Binnen zijn de gepleisterde vlakken behandeld met een beschermlaag, zeker in de toiletten.”
Dit gebouw is constructief goed te lezen, van de houten spanten tot de ingewikkelde aansluitingen van alle vlakken en materialen
Balans
Evert maakt de balans op: ‘Dit gebouw is constructief goed te lezen, van de houten spanten tot de ingewikkelde aansluitingen van alle vlakken en materialen. Het stucwerk heeft hier een toegevoegde waarde. Het maakt alles groter en ruimer en geeft rust. De overgang met buiten is ook heel harmonisch. Alles past zo in elkaar dat zelfs een gewone prullenbak detoneert. Waarmee ik wil zeggen: dit maak je thuis niet snel na. Het is een plek geworden waar ik vaak mensen naartoe stuur en zelf graag even binnenloop.”







